Uzaklarda kaldı bir şehir

Şimdi hayali bile uzak

Sokaklarında koştum

Sokaklarının tozunu yuttum

Sokaklarına kanım aktı

Sokaklarında ilk defa bir kızı öptüm

Ne severdim o şehri

Hele baharda, akşam saatinde

Fakültenin sütunlarına sırtımı dayayıp

Günün son ışıklarını seyretmeyi nasıl da severdim

 Gecelerinde mavi kaplanlar gibi dolaşırdık

Çeliğin ve korkunun soluğunu duyarak

Gecelerinde yollarına yatıp sevdalarımızı  haykırırdık

Gün geldi, aldılar şehrimizi elimizden

Geceler yasak oldu

Gündüzlerse sokak aralarında korkak fareler gibiydik

Ve geldi sevda, ve  geldi özlem

Eski sevgililerin düşleri, dostların, dostların sesleri

Ve acılar ve çığlıklar ve zindanlar

Ve terk ettik sokaklarını şehrimin

Artık sevmiyorum seni şehir

Ama "yıkıl demem sana

İçinde yüreğim kaldı"

Boran Çiçekli

Brüksel 1985