Biz sanki unutmuşuz da yaşamayı Yaşamak budur mu sanıyoruz belki Unutmuşuz da yarin zülfünün bir teline asılıp ölmeyi Sevdamıdır bu sanıyoruz belki Çocukluğumuzu da unutmuşuz Mavi bilyalarda kalmış sanki Deli rüzgarların ortasında Bir o yana bir bu yana savrulup Deliler gibi olmuşuz Affan dede de yok artık Çocukluğumuzu getirebilsin geri Sevdaysa uzaklardaki, ya da olmayan sevgiliyi Düşünüp hüzünlenmektir artık Eski günler, ya da özlem Sigara dumanlarında, içki kadehlerinde Boğulmanın bahanesidir artık Ve sanki dönüşü olmayan bir yerde Tüm gemileri yakılmış bir limandayızdır Eski resimlere bakar gibi Akıp gider gözlerimizden çileli ömrümüz Bir ufka varmak için Artık hantaldır adımlarımız Civan günlerimiz ne kadar uzak Boran Çiçekli Brüksel 1986
|
